Sobota 31 lipca

2 lipca w Galerii Sztuki Współczesnej BWA w Katowicach zostanie otwarta wystawa Krystiana Burdy, przedstawiciela nurtu abstrakcji geometrycznej.

Krystian Burda operuje różnymi środkami wyrazu: od malarstwa, poprzez rzeźbę do monumentalnych form przestrzennych. Dla jego prac charakterystyczne jest występowanie form geometrycznych o zdecydowanych, wyraźnych konturach. Korzystając z doświadczeń takich kierunków jak: hard-edge painting, minimalizm, neokonstruktywizm, op-art stworzył własny język wyrazu, będący pokłosiem zapoczątkowanego pod koniec XIX w. kryzysu tradycyjnej sztuki mimetycznej, wywołanego z kolei przemianami społecznymi i wynalazkiem fotografii. Całokształt jego twórczości jest wynikiem intelektualnych dociekań świadomego artysty i prezentujące świat form elementarnych, poddanych rygorystycznym prawidłom kompozycji.

Krystian Burda urodził się 20 czerwca 1935 roku w Rydułtowach. Pierwsze lekcje rysunku i rzeźby pobierał jako dwunastoletni uczeń w szkole Ludwika Konarzewskiego, założyciela Państwowego Ogniska Plastycznego w Rydułtowach. W 1955 roku rozpoczął studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W trakcie studiów brał udział w tajnych wykładach na temat budownictwa sakralnego organizowanych przy kościele akademickim św. Anny, gdzie był współrealizatorem odważnej instalacji przestrzennej grobu Bożego o tematyce patriotyczno-narodowej.

W 1961 roku ukończył studia z wyróżnieniem w pracowni rzeźby pod kierunkiem profesora Jerzego Jarnuszkiewicza i Oskara Hansena. Tematem pracy dyplomowej był pomnik upamiętniający twórczość Fryderyka Chopina pt. „Droga do Żelazowej Woli”. Nowatorska forma plastycznej interpretacji tego tematu - zastosowanie filmu do opisania czasoprzestrzeni - została przyjęta z dużym uznaniem przez środowisko warszawskiej akademii i krytyków sztuki. W 1962 roku artysta otrzymał stypendium Rządu Duńskiego, z którego nie mógł skorzystać ze względu na brak zezwolenia na wyjazd.

W trakcie studiów artysta odbył dwuletnią praktykę w zakresie wzornictwa przemysłowego w Zakładach Artystyczno-Badawczych przy ASP w Warszawie działających pod kierunkiem profesora Jerzego Sołtana. Wyniesione z tej pracowni doświadczenia znalazły praktyczne zastosowanie w podjętej przez artystę pracy w Hucie Silesia w Rybniku. W 1970 roku artysta jako pierwszy opracował i zastosował do architektury technologię malarstwa na blasze stalowej emaliowanej. Jako członek Związku Artystów Plastyków brał udział w wystawach zbiorowych i indywidualnych.


„(...) Materiał jest tak różnorodny i bogaty, że nie sposób w liście o wszystkich pracach pisać, stąd ustosunkuję się głównie do tego - co prace twoje łączy, a mianowicie do humanistycznego widzenia całościowego, które to dostępne jest wyłącznie z pułapu wysokiego lotu. Działając w sferze tzw. wielkie liczby - we wzornictwie przemysłowym stworzyłeś po przez syntetyczność form codziennego użytku, elementy o strukturalnym charakterze tła dla życia rodziny, a jednocześnie uwzględniłeś indywidualne upodobania użytkowników zróżnicowanym ornamentem oraz barwą. Lapidarność przekazu w twoich folderach, czy kalendarzach to najprostsza droga dotarcia do odbiorcy. Błękitny kolor emalii malarstwa o strukturalnej ciągłości - antyprzedmiotowe tło zdarzeń w sali basenu, podkreślone brązami jego fragmentów, a skalą wyrafinowanych detali nadające mu wyraz monumentalny oraz błękitne wyposażenie ingeruje się z całym otoczeniem, z kolorytem wody i formami pluskających pływaków”.

fragment z listu Oskara Hansena do Krystiana Burdy/Szumin 20 sierpnia 2004 roku

http://www.bwa.katowice.pl/